وقتی مقاومت به انسولین برای سال‌ها بدون تشخیص باقی بماند، لوزالمعده مجبور است به‌طور مداوم انسولین بیشتری تولید کند تا میزان قند خون را در محدوده طبیعی نگه دارد. این فشار مداوم می‌تواند به‌تدریج توان ترشح انسولین را کاهش دهد و فرد وارد مرحله پیش‌دیابت و سپس دیابت نوع ۲ شود. در این مرحله، دیگر تنها اصلاح سبک زندگی کافی نیست و ممکن است نیاز به درمان دارویی ایجاد شود.

علاوه بر دیابت، مقاومت به انسولین درمان‌نشده با افزایش خطر بیماری‌های قلبی‌عروقی، افزایش چربی خون، کبد چرب و حتی فشار خون بالا مرتبط است. انسولین بالا به‌تنهایی می‌تواند روی دیواره عروق اثر بگذارد و زمینه تصلب شرایین را فراهم کند. این یعنی مشکل فقط قند نیست؛ یک اختلال متابولیک گسترده در حال شکل‌گیری است.

در خانم‌ها، عدم‌تشخیص به‌موقع می‌تواند باعث تشدید اختلالات هورمونی و مشکلات باروری شود. در آقایان نیز با افزایش چربی شکمی، کاهش انرژی و بالا رفتن ریسک بیماری قلبی همراه است. به همین دلیل، مقاومت به انسولین یک هشدار جدی است که اگر زود دیده شود، قابل اصلاح است؛ اما اگر نادیده گرفته شود، می‌تواند به مجموعه‌ای از بیماری‌های مزمن تبدیل شود.